Κουκου_βοήθεια

Νυχτερίδα

2010-11-23T14:15:00.001+02:00

Στίχοι: Νίκος Ζούδιαρης
Μουσική: Νίκος Ζούδιαρης
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας

Σαν νυχτερίδα βγαίνεις και απλώνεις
καρτέρι στήνεις στης πόλης τους φανούς
με τ' άσπρο στήθος σου γυμνό θολώνεις
τους νυχτόβιους περαστικούς
κι έχεις τον τρόπο στη ματιά να τους μελώνεις

Ποια προσδοκία με πάθος ατενίζεις
στις ψευδαισθήσεις κάθε παροχής
ο κόσμος άρρωστος καπνός που τον καπνίζεις
και έκτιση καθημερινής ποινής
να ξημερώνεις μοναχή να μουρμουρίζεις

Και τι να πεις σε δυο κουβέντες της στιγμής
δε θα 'μαι γω δε θα 'σαι συ
ψάχνεις να βρεις δυο κούφια λόγια να πιαστείς
κι ύστερα πάλι θα χαθείς

Ένα σημάδι βίας μαρτυράει
στη δεξιά μετώπη για το χτες
η νύχτα που 'φυγε στο διάολο να πάει
κι αναζητάς ξανά πλανόδιους εραστές
μα έχεις κουράγιο μια πληγή που σε πονάει

Και τι να πεις σε δυο κουβέντες της στιγμής
δε θα 'μαι γω δε θα 'σαι συ
ψάχνεις να βρεις δυο κούφια λόγια να πιαστείς
κι ύστερα πάλι θα χαθείς

Φανή

2010-10-04T09:23:00.001+03:00

Στίχοι: Βασίλης Καζούλης
Μουσική: Βασίλης Καζούλης
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Καζούλης

Μέσα στο τζάκετ μου σκυφτός
γραμμή Βικτώρια Πειραιά
καθώς στριγγλίζουν οι γραμμές
κάτι μου καίει τα σωθικά

Οι φίλοι μου μου το ‘χαν πει
ξέχνα ρε Μπίλι τη Φανή
όσο και να το θέλεις πια
δεν πρόκειται να ξαναρθεί

Φριχτές οι φάτσες γύρω μου
και με κοιτούν ειρωνικά
όπως με κοίταζε κι αυτή
πριν από μερικά λεπτά

Οι φίλοι μου μου το ‘χαν πει
ξέχνα ρε Μπίλι τη Φανή
όσο και να το θέλεις πια
δεν πρόκειται να ξαναρθεί

Στο σπίτι ο δρόμος σκοτεινός
παραπατάω στα σκαλιά
μες στο δωμάτιο μοναχός
κι ο Ντίλαν να μου τραγουδά

Οι φίλοι μου μου το ‘χαν πει
ξέχνα ρε Μπίλι τη Φανή
όσο και να το θέλεις πια
δεν πρόκειται να ξαναρθεί

Φάνης

2010-09-22T12:48:00.000+03:00

Στίχοι: Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας
Μουσική: Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας
Πρώτη εκτέλεση: Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας

Δυο χρόνια είχα να σε δω
Και σε συνάντησα ξανά μια Κυριακή
Κερνούσες ούζα και κονιάκ στο καφενείο
Και τα καλά σου φόραγες σαν να 'τανε γιορτή

Δεν ήσουνα φαντάρος για να σου πω καλός πολίτης
Μα ούτε και που γιόρταζες για να σου πω χρονιά πολλά
Τρελάδικο και φυλακή δυο χρόνια κι έξι μήνες
Ήπια το ούζο κι είπα γεια χαρά

Το ξέρω ζήτησες δουλειά σε χίλια δυο αφεντικά
Κι όλοι ζητούσανε να δουν συστάσεις, προϋπηρεσία
Μα μόλις είδανε κι αυτοί πως είχες κίτρινο χαρτί
Σε διώξανε σαν το σκυλί κι ούτε σ' αφήσανε να πεις
Μια δικαιολογία

Και είπες στην αρχή καλά κι αλλού εζήτησες δουλειά
Κι αλλού ξανά κι αλλού τα ίδια και τα ίδια
Μα ήσουν άτυχος πολύ γιατί έπεσες και σ' εποχή
Που όλοι σφίγγαν το λουρί κι εσύ είχες κίτρινο χαρτί
Κι αυτό το χρώμα ξέρεις φέρνει αλλεργία

Κι ερχότανε κι ο πυρετός κάθε που νύχτωνε
Σε τυρρανούσε καλοκαίρι και χειμώνα
Κι είναι μαρτύριο τρομερό το βίτσιο αυτό το βρομερό
Που σου 'μαθε στη φυλακή
εκείνος ο ψηλός απ' τη Δραπετσώνα
σου λείπει η σκόνη η λευκή, το ξέρεις πως δεν φταις εσύ
φωτιές σου καίνε το κορμί,
κουτάλι και βελόνα

Και έκανες υπομονή γιατί φοβόσουν το κελί
Καλόπιανες τη μοναξιά και τον ασβέστη που 'πεφτε
Σαν χιόνι απ' το ταβάνι
Και μέχρι να σου βγει η ψυχή δεν θα ξεχάσεις μια στιγμή
Κάποια βραδιά στη φυλακή φωνές και κλάματα
Κι είπανε τ' αλλο το πρωί στο δεκαπέντε το κελί
Ότι βιάσαν οι παλιοί τον έφηβο το Φάνη

Κι όταν σε βρήκαν παγωμένο στο κελί σου
Είπαν αυτός είναι απ' ώρα πια νεκρός
Και κάποιος έτρεξε τηλέφωνο να πάρει
Πέντε βδομάδες τώρα υπόφερες το ξέρω
Το ξέρω σου 'λειψε η σκόνη η λευκή
Και μού 'λεγες εκεί ξανά δε θα γυρίσω
σιχάθηκα τις νύχτες τις λευκές
Σαν άνθρωπος κι εγώ θέλω να ζήσω

Δυο χρόνια είχα να σε δω
Και σε συνάντησα ξανά μια Κυριακή
Κερνούσες ούζα και κονιάκ στο καφενείο
Και τα καλά σου φόραγες σαν να 'τανε γιορτή

Ο Αχιλλέας απ΄το Κάιρο

2010-09-16T14:28:00.001+03:00

Στίχοι: Κώστας Τουρνάς
Μουσική: Κώστας Τουρνάς
Πρώτη εκτέλεση: Κώστας Τουρνάς

Ο Αχιλλέας απ' το Κάιρο
εδώ και χρόνια ζει στην Αθήνα
σ' ένα υπόγειο σκοτεινό
γωνιακό κάπου στην Σίνα

Μαζί του ζει κάποιος Μηνάς
γι' αυτούς τους δυο και τι δεν λένε
οι πιο σεμνοί της γειτονιάς
ξέρουν επίθετα που καίνε

Είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες
και δε ζουν τη ζωή τη δικιά σου
είναι κάτι παιδιά που δεν γίνονται άντρες
Θα μπορούσαν να είναι παιδιά σου

Ποτέ δε βγαίνουνε μαζί
κανείς δεν ξέρει πώς περνάνε
υπόγεια κάνουνε ζωή
κι όλοι οι αργόσχολοι ρωτάνε

Η κυρά Λέλα η Σμυρνιά
στην αμαρτία λέει βουλιάζουν
και διώχνει τα μικρά παιδιά
όταν στο υπόγειο πλησιάζουν

Είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες
και δε ζουν τη ζωή τη δικιά σου
είναι κάτι παιδιά που δεν γίνονται άντρες
Θα μπορούσαν να είναι παιδιά σου

Τα βράδια απ' έξω σαν περνάς
μια μουσική ακούς και γέλια
και στο υπόγειο αν κοιτάς
βλέπεις μια ολάνθιστη καμέλια

Ο Αχιλλέας απ' το Κάιρο
ας είναι χρόνια στην Αθήνα
η μάνα του δεν τον ξεχνά
κι ας είναι απ' τα παιδιά εκείνα...

...που είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες
και δε ζουν τη ζωή τη δικιά σου
είναι κάτι παιδιά που δεν γίνονται άντρες
Θα μπορούσαν να είναι παιδιά σου

Είμαστε ακόμα εδώ

2010-09-07T20:13:00.001+03:00

Στίχοι: Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας
Μουσική: Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας
Πρώτη εκτέλεση: Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας

Κάθεται τα βράδια μέχρι πολύ αργά
πίνοντας μονάχος κάτι βαριά τσιγάρα,
δεν καταλαβαίνει την καινούρια μουσική,
θυμάται το Βαν Μόρρισσον και μελαγχολεί.

Από νωρίς αγάπησε τους στίχους του Σεφέρη,
μα τώρα πια δεν ξέρει, μα τώρα πια δεν ξέρει.
Βαρέθηκε να δραπετεύει στα όμορφα τραγούδια,
βαρέθηκε να ταξιδεύει στις μέρες που θα 'ρθούν, -στις μέρες.

Κάπως τα βολεύει κουτσά-στραβά.
Ψήφισε τρεις τέσσερις φορές αριστερά
κι ας του φαινόταν να 'ναι κωμωδία όλα αυτά.

Στων φεστιβάλ τη θλίψη ξανά θα περιπλανηθεί,
τρέμει μήπως ξαφνικά μ' αυτήν συναντηθεί.
Λάθος ραντεβού σε λάθος καφενεία,
και μια ζωή δυό πόντους έξω απ τη ζωή.

Ακόμη κι αν αυτοί που θέλαμε δεν γίναμε
ακόμη κι αν αυτοί που ήμασταν δεν μείναμε.
Είμαστε ακόμα εδώ, είμαστε ακόμα εδώ,
ψάχνοντας στα τυφλά καινούριους τρόπους.

Αχ! είναι δύσκολο πολύ για μιαν αγάπη να χαθείς , να σβήσεις
μα δυο φορές πιο δύσκολο είναι γι' αυτή να ζήσεις -να ζήσεις

Δραπετσώνα

2010-05-18T12:38:00.000+03:00

Στίχοι: Τάσος Λειβαδίτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Μ' αίμα χτισμένο, κάθε πέτρα και καημός
κάθε καρφί του πίκρα και λυγμός
Μα όταν γυρίζαμε το βράδυ απ' τη δουλειά
εγώ και εκείνη όνειρα, φιλιά

Το 'δερνε αγέρας κι η βροχή
μα ήταν λιμάνι κι αγκαλιά και γλυκιά απαντοχή
Αχ, το σπιτάκι μας, κι αυτό είχε ψυχή.

Πάρ' το στεφάνι μας, πάρ' το γεράνι μας
στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή
Κράτα το χέρι μου και πάμε αστέρι μου
εμείς θα ζήσουμε κι ας είμαστε φτωχοί

Ένα κρεβάτι και μια κούνια στη γωνιά
στην τρύπια στέγη του άστρα και πουλιά
Κάθε του πόρτα ιδρώτας κι αναστεναγμός
κάθε παράθυρό του κι ουρανός

Μα όταν ερχόταν η βραδιά
μες στο στενό σοκάκι ξεφαντώναν τα παιδιά
Αχ, το σπιτάκι μας, κι αυτό είχε καρδιά

Πάρ' το στεφάνι μας, πάρ' το γεράνι μας
στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή
Κράτα το χέρι μου και πάμε αστέρι μου
εμείς θα ζήσουμε κι ας είμαστε φτωχοί

Οι παλιές αγάπες πάνε στο παράδεισο

2010-01-29T14:50:00.000+02:00

Στίχοι: Μάρω Βαμβουνάκη
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας
Πρώτη εκτέλεση: Πυξ Λαξ

Άγονη πλήξη μιας ζωής, δίχως έρωτα
της ερημιάς μου τέρας, της πόλης μου θηρίο μη με φοβάσαι
αλλοπαρμένη έκφραση οι τοίχοι σου θυμίζουν τον πρώτο σου έρωτα
οι πιο πολλοι αδιάφορα κενοί, σε λυγίζουν όπου και να 'σαι
στα σκοτεινά δρομάκια οι σκιές γλιστράνε επικίνδυνα

Στα ηλεκτρισμένα ξενυχτάδικα οι γυναίκες μισοκρύβονται πίσω απ' τη λήθη
Στα κολασμένα παζάρια της λεωφόρου οι αστυνόμοι
οι πλούσιοι επαρχιώτες μηχανόβιοι
μάσκες ακάλυπτες μικρές στο γύρο του θανάτου
που τρεμοπαίζουν τον άγγελο ή τον δαίμονα
στις άκρες των δακτύλων τους, ξημέρωμα Σαββάτου

Για τις παλιές αγάπες μη μιλάς
στα πιο μεγάλα θέλω κάνουν πίσω
δεν άντεξαν μαζί και χάθηκαν μακριά
κρύφτηκαν στις σπηλιές χαμένων παραδείσων

Ό,τι αξίζει πονάει, κι είναι δύσκολο
για να μην υποφέρεις φύγε μακριά μου, κρύψου από μένα
δεν ξέρω αν φεύγεις, τώρα, για το λίγο μου
ή αν αυτό που νιώθω ήταν πολύ
πολύ για σένα, πολύ για σένα

Για τις παλιές αγάπες μη μιλάς
στα πιο μεγάλα θέλω κάνουν πίσω
δεν άντεξαν μαζί και χάθηκαν μακριά
κρύφτηκαν στις σπηλιές χαμένων παραδείσων

Ό,τι αξίζει πονάει, κι είναι δύσκολο...

2009-12-13T12:41:00.000+02:00

Shine on you crazy diamond (part 2)

2009-10-23T19:47:00.002+03:00

Nobody knows where you are, how near or how far.
Shine on you crazy diamond.
Pile on many more layers and I'll be joining you there.
Shine on you crazy diamond.

And we'll bask in the shadow of yesterday's triumph,
and sail on the steel breeze.
Come on you boy child, you winner and loser,
come on you miner for truth and delusion, and shine!

Συνέχισε να λάμπεις τρελό διαμάντι (μέρος δεύτερο)
Κανείς δεν ξέρει που είσαι, πόσο κοντά ή πόσο μακριά.
Συνέχισε να λάμπεις τρελό διαμάντι.
Φτιάξε ένα πύργο πολύ πιο ψηλό κι έγώ θα σε συντροφέψω εκεί.
Συνέχισε να λάμπεις τρελό διαμάντι.

Και θα λιαστούμε στη σκιά του χθεσινού θριάμβου
και θα αρμενίσουμε στο μεταλλικό αεράκι.
Έλα παιδάκι, νικητή και χαμένε,
έλα εξορυκτή της αλήθειας και της αυταπάτης, και λάμψε!

2009-09-23T13:37:00.000+03:00

2009-09-23T13:33:00.002+03:00

Κράτησα τη ζωή μου ( Επιφάνια 37 )

2009-09-22T11:24:00.000+03:00

Κράτησα τη ζωή μου
ταξιδεύοντας ανάμεσα σε κίτρινα δέντρα,
κάτω απ'το πλάγιασμα της βροχής
σε σιωπηλές πλαγιές φορτωμένες
με τα φύλλα της οξιάς
καμιά φωτιά
στην κορυφή τους βραδιάζει.

Ηχώ - Echoes

2009-08-06T13:14:00.003+03:00

Echoes

(Pink Floyd)

Vocals by Gilmour, Wright

Overhead the albatross hangs motionless upon the air

And deep beneath the rolling waves

In labyrinths of coral caves

The echo of a distant timeComes willowing across the sand

And everything is green and submarine

And no-one showed us to the land

And no-one knows the where or whys

But something stirs and something tries

And starts to climb towards the light

Strangers passing in the street

By chance two separate glances meet

And I am you and what I see is me

And I do take you by the hand

And lead you through the land

And help me understand the best I can

And no-one calls us to move on

And no-one forces down our eyes

And no-one speaks and noone tries

And noone flies around the sun

Cloudless everyday you fall upon my waking eyes

Inviting and inciting me to rise

And through the window in the wall

Come streaming in on a sunlight wings

A million bright ambassadors of morning

And no-one sings me lullabies

And no-one makes me close my eyes

And so I throw the windows wide

And call to you across the sky.

Μια καλησπέρα

2009-04-10T11:09:00.001+03:00

Πέρασα να σου πω μια καλησπέρα
πόσα φεγγάρια απ΄ τη ζωή σου πέρα
ποιος είπε πως η απόσταση λυτρώνει
βασίλισσα εσύ κι εγώ το πιόνι.

Το πιο γλυκό σου χάρισέ μου βλέμμα
η αλήθεια είναι πως διψώ για ψέμα
αχ είναι η αγάπη μου για σένα
μαχαίρι που πληγώνει μόνο εμένα.

Σ΄ ένα σεντόνι ομίχλης τυλιγμένη
λόγια παλιά θυμάσαι μεθυσμένη
δεν κάνεις όνειρα αν δεν ζεις το τώρα
πέσε πάνω στην άνοιξη με φόρα.

Πέρασα να σου πω μια καλησπέρα
πόσα φεγγάρια απ΄ τη ζωή μου πέρα
δεν ξέρω τι περνάει και τι θα μείνει
μα θα ΄ρχομαι κοντά σου ότι κι αν γίνει.

Πέρασα να σου πω μια καλησπέρα…

Άλκης Αλκαίος

Είδα την Άννα κάποτε

2009-03-16T08:45:00.004+02:00

Την παιδική μου φίλη
την είδα ξαφνικά
να στέκεικαι να με κοιτά.

Αγάλματα κομμάτια
στα μάτια της τα δυο
βομβαρδισμένες πόλεις
ναυάγια στο βυθό.

Ζεστό το μεσημέρι
το στόρι χαμηλό
κι η σκάλαστο φωταγωγό.

Σβήνουν τα βήματα στη σκάλα
κανείς -θα πλανηθούμε μοναχοί
θάλασσες πόλεις έρημοι σταθμοί.
Αλλάζουν όλα εδώ κάτω με ορμή
τι να καταλάβουμε οι φτωχοί.

Για πες μου μήπως ξέρεις
γι' αυτήν που σου μιλώ
Άννα
τ' όνομά της το μικρό.

Τη βλέπω κατεβαίνει
στέκεται στο σκαλί
και χάνεται για πάντα
στου κόσμου τη βουή.

Μια παλιά διαφημιστική αφίσα της ΙΟΝ

2009-03-16T08:32:00.002+02:00

Beautiful That Way (La Vita E Bella)

2009-01-31T10:25:00.002+02:00

Smile, without a reason why
Love, as if you were a child
Smile, no matter what they tell you
Don’t listen to a word they say
'Cause life is beautiful that way

Tears, a tidal-wave of tears
Light that slowly disappears
Wait, before you close the curtain
There’s still another game to play
And life is beautiful that way

Here, in his eyes forever more
I will always be as close as you remember from before.

Now, that you're out there on your own
Remember, what is real and what we dream is love alone.

Keep the laughter in your eyes
Soon, your long awaited prize
Well forget about our sorrow
And think about a brighter day
'Cause life is beautiful that way

Music: Nicola Piovani
Lyrics: Noa + Gil Dor

Αποξηραμένη λίμνη

2009-01-12T14:52:00.002+02:00

Ξεφλουδισμένη η ψυχή
σαν αποξηραμένη λίμνη.
Οι σταγόνες στρογγυλές πέφτουν
και χάνονται στις ρωγμές.
Άλλωστε ποτέ δεν έφτασε μια βροχή
για όλη την έκταση.
Είναι η ώρα να φωνάξω οικοπεδοφάγους.
Να την πουλήσω κομμάτι κομμάτι.
Να πιάσει τόπο τουλάχιστον αυτή η ξηρασία.
Φλούδα φλούδα να αγοραστεί
και να φυλαχτεί σε γυάλινα κουτάκια.
Εις μνήμην μιας λίμνης που υπήρχε εδώ
και εις δόξαν μιας άλλης παραδίπλα.
Εκεί που μετανάστευσαν οι σταγόνες
χάριν της αλλαγής κλίματος.

Μιας αλλαγής που έφερε ανεμοστρόβιλους
και θολές σκέψεις.
Κουρνιαχτός σκεπάζει τα μάτια
και σαν τυφλός προχωρώ στην έρημο.
Βάζω τσεμπέρι, τόσος ήλιος και τόση βροχή
δεν τα άντεξε άνθρωπος.
Προχωρώ. Στην πλήρη αβεβαιότητα.
Στην πλήρη παράληψη των λιμνών.
Δεν με ενδιαφέρουν οι οάσεις πλέον.
Δεν με ενδιαφέρει τίποτα.
Μόνο η άμμος να είναι καυτή και τα πόδια ξυπόλητα.

YΓ. Νησί, είναι θέμα οπτικής γωνίας.

Κι έτσι μείναμε εδώ

2008-11-29T15:09:00.003+02:00

Μοναξιά

2008-11-19T19:40:00.000+02:00

Είναι το πυκνό συλλαλητήριο

που οργανώνει μόνος ένας, μόνος,

κάπου ένα μαχαίρι είναι που βρέθηκε

δίχως ν' ακουστεί κανένας φόνος.

Όπλου είναι βολή χωρίς αντήχηση

στη μεγάλην άμμο μιας Σαχάρας,

πάνω μια χλωμή λειψή πανσέληνος

λιώνει σαν κεράκι της δεκάρας...

Είναι μια σημαία που ξεχάστηκε

στον ιστό μετά τη δύση του ηλίου,

ξέθωρο ένα ράκος που φυλάχτηκε

από εσθήτα περασμένου μεγαλείου.

΄Ερημος σταθμός το μεσονύχτιο

υπογείων αστικών σιδηροδρόμων,

πέτρες φορτωμένον είναι φέρετρο

που το πάνε τέσσερις στον ώμον.

Βάρκα είναι στο πέλαγο τ' απέραντο

μ' ένα σκελετό για κωπηλάτη

που ήλιος κατακόρυφος τον στέγνωσε

και τον λεύκανε της θάλασσας τ' αλάτι.

Είναι το πουλί που μόνο ξώμεινε

μίλια απ' το κυρίαρχο κοπάδι,

πίσω του το φως της μέρας σβήνεται

και μπροστά του πήζει το σκοτάδι...

Στίχοι: Αλέξανδρος Μπάρας

C' mmon

2008-11-11T14:55:00.000+02:00

Κανείς δεν έρχεται (Στίχοι)

2008-11-02T12:25:00.000+02:00

Κανείς δεν έρχεται

Κοιτάζεις ώρες την οθόνη
της τηλεόρασης το χιόνι
που έχει γεμίσει όλο το σπίτι και το χολ
Κουβέρτες, ρούχα και σεντόνια
ποτήρια, βάζα -μαύρο χρόνια
σερβίτσια, πιάτα, τα βιβλία και τα μπολ

Μα κανείς δεν έρχεται. Δε θα' ρθει
γιατί κανείς δε νοιάζεται να μάθει
πώς είναι η κόλαση με χιόνι και φωτιά
Πάρε τα ηρεμιστικά σου
να λες πως όλα είναι δικά σου
κι η ευτυχία σου κλεισμένη σε κουτιά

Κοιτάζεις ώρες το ταβάνι
σαν να περίμενες καράβι
πως με φτερά κάποτε θα' ρθει απ' τον ουρανό
Τις ξέρω τέτοιες παραισθήσεις
που σου μιλούν για κατακτήσεις
κι όλα τα βλέπεις σαν εχθρό Αγαρηνό

Forget her (Στιχοι)

2008-11-02T12:11:00.000+02:00

Forget her

while the city's busy sleeping
all your troubles lie awake
I walk the streets to stop my weeping
but she'll never change her ways

don't fool yourself
she was heartache from the moment that you met her
my heart feels so still
as i try to find the will to forget her somehow
oh I think I’ve forgotten her now

her love is a rose dead and dying
dropping her petals and man I know
all full of wine the world before her
but sober with no place to go

don't fool yourself
she was heartache from the moment that you met her
my heart is frozen still
as I try to find the will to forget her somehow
she's somewhere out there now

oh my tears fall down as I tried to forget
the love was a joke from the day that we met
all of the words all of her men
all of my pain when I think back to when
remember her hair as it shone in the sun
it was there on the bed when I knew what she'd done
tell yourself over and over you wont ever need her again

don't fool yourself
she was heartache from the moment that you met her
oh my heart is frozen still
as I try to find the will to forget her somehow
she's out there somewhere now

oh
she was heartache from the day that I first met her
my heart is frozen still
as I try to find the will to forget you somehow
cause I know you're somewhere out there right now

Ξέχνα την
Ενώ αυτή η πόλη προσπαθεί σκληρά να κοιμηθεί
όλα σου τα προβλήματα ξαπλώνουν (απλώνονται) ξύπνια
Περπατώ στους δρόμους για να σταματήσω το κλάμα
αλλά εκείνη ποτέ δεν πρόκειται να αλλάξει τους τρόπους της

Μην ξεγελάς τον εαυτό σου
έκανε την καρδιά σου να πονέσει από το πρώτο λεπτό που την συνάντησες
η καρδιά μου ακόμα νιώθει παγωμένη
όσο προσπαθώ να βρω τη θέληση να την ξεχάσω, με όποιον τρόπο
ω, νομίζω ότι την έχω ξεχάσει τώρα

η αγάπη της είναι ένα τριαντάφυλλο ξερό και μαραμένο
με τα πέταλα να πέφτουν, και -φίλε- ξέρω
ο κόσμος ήταν γεμάτος κρασί πριν από κείνη
αλλά νηφάλιος, χωρίς μέρος να πας.

Μην ξεγελάς τον εαυτό σου
έκανε την καρδιά σου να πονέσει από το πρώτο λεπτό που την συνάντησες
η καρδιά μου ακόμα νιώθει παγωμένη
όσο προσπαθώ να βρω τη θέληση να την ξεχάσω, με όποιον τρόπο
εκείνη είναι κάπου εκεί έξω τώρα

Τα δάκρυά μου τρέχουν όσο προσπαθώ να ξεχάσω
η αγάπη ήταν αστείο από τη μέρα που συναντηθήκαμε
όλες οι λέξεις της, όλες -φίλε
όλος ο πόνος μου όταν την ξανασκέφτομαι
θυμάμαι τα μαλλιά της όπως έλαμπαν στον ήλιο
ήταν εκεί, στο κρεβάτι, ενώ ήξερα ότι εκείνη είχε φύγει
(πείσε τον εαυτό σου) πες στον εαυτό σου ξανά και ξανά ότι δεν την χρειάζεσαι πια

Μην ξεγελάς τον εαυτό σου
έκανε την καρδιά σου να πονέσει από το πρώτο λεπτό που την συνάντησες
η καρδιά μου ακόμα νιώθει παγωμένη
όσο προσπαθώ να βρω τη θέληση να την ξεχάσω, με οποίον τρόπο
εκείνη είναι κάπου εκεί έξω τώρα

έκανε την καρδιά σου να πονέσει από το πρώτο λεπτό που την συνάντησες
η καρδιά μου ακόμα νιώθει παγωμένη
όσο προσπαθώ να βρω τη θέληση να σε ξεχάσω, με όποιον τρόπο
ξέρω ότι είσαι κάπου εκεί έξω τώρα....

Προς τι το βοηθητκό μπλογκάκι;

2008-11-02T12:03:00.000+02:00

Εδώ θα ανεβάζω τραγούδια, στίχους, βιντεάκια και οτιδήποτε άλλο που θα με βοηθάνε στις αναρτήσεις μου και τα σχόλια που κάνω.
Επίσης εδώ θα πειραματίζομαι με πρότυπα σχέδια, χρώματα και γραμματοσειρές. Θα δοκιμάζω νέα γκατζετάκια πριν τα ανεβάσω στο μπλογκ μου.
Είναι δηλαδή αυτό ακριβώς που λέει. Βοηθητικό.